Winamp i Windows Media Player. Artykuł archiwalny

Artykuł dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska. Tekst ukazał się na łamach czasopisma Tyfloświat 3 (20) 2013

 

Odtwarzacze plików multimedialnych – Winamp i Windows Media Player

Kamil Żak*

Do programów bardzo potrzebnych na komputerze z systemem Windows zaliczają się również odtwarzacze plików audio i video. Są one niezbędne, aby można było posłuchać radia internetowego, obejrzeć film, odsłuchać książkę audio, czy chociażby cieszyć się ulubioną muzyką z prywatnych zasobów. Istnieje wiele formatów plików audio takich jak: MP2, WAV, WMA, OGG czy plików wideo takich jak: WMV, AVI, RMVB. W związku z tym istnieje również wiele darmowych i płatnych programów, mniej lub bardziej rozbudowanych, służących do odtwarzania tych plików, a często również filmów DVD. W tym artykule chcę krótko opisać możliwości i zasugerować ustawienia dla dwóch bardzo popularnych programów. Pierwszy z nich, Windows Media Player, zyskał popularność z tego prostego względu, że jest dostarczany razem z systemem Windows, wymaga więc jedynie konfiguracji wstępnej i ewentualnie doinstalowania dekoderów plików do odtwarzania konkretnych formatów. Domyślnie wspiera najpopularniejsze typy plików audio/video.

Drugi, Winamp, zdobywał swoją popularność stopniowo, przez lata, głównie dzięki temu, że jest darmowy, posiada wiele możliwości rozszerzenia funkcjonalności poprzez doinstalowanie wtyczek, tzw. plug-inów, oraz występuje w wielu wersjach językowych, a dodatkowo cechuje się prostotą obsługi za pomocą klawiatury oraz posiadaniem wielu ustawień zarówno dotyczących wyglądu, jak i sposobu odtwarzania plików czy list odtwarzania.

Konfigurowanie i używanie programu Windows Media Player pod kontrolą screenreaderów

Mój opis opieram na konfiguracji programu Windows Media Player w wersji 12.0, dostępnej w systemie Windows 7, zatem omawiane przeze mnie opcje mogą się różnić od tych, które pojawią się w Waszej wersji programu.

Użytkownicy systemu Windows XP mogą zainstalować najwyższą wersję 11.0, która jest dostępna tutaj:

http://windows.microsoft.com/pl-pl/windows/download-windows-media-player

Do systemu Windows Vista dołączona jest wersja 11.0 i doinstalowanie nowszych wersji nie będzie już możliwe. Na podanej stronie, w tabeli można znaleźć odnośniki do poszczególnych systemów i stosowne opisy lub linki do pobrania programu.

Program Windows Media Player 11 w systemach Windows XP i Windows Vista oraz w wersji 12 w systemach Windows 7 i Windows 8 jest bez problemów obsługiwany przez darmowy screenreader NVDA, zarówno jeżeli chodzi o jego biblioteki, jak i domyślnie zainstalowane skórki, czyli elementy interfejsu graficznego włączane, aby zmieniać wygląd programu. Program JAWS obsługuje dobrze odtwarzacz Windows Media Player od wersji 7.10 tego screenreadera. Window-Eyes w kilku ostatnich wersjach też nieźle radzi sobie nawet z nowymi wersjami tego odtwarzacza.

Pierwsze uruchomienie programu Windows Media Player 12.0

Gdy poraz pierwszy zostanie uruchomiony program Windows Media Player na jakimś koncie użytkownika, np. po utworzeniu nowego profilu na już zainstalowanym systemie zostanie otwarte okno konfiguracji wstępnej ’Program Windows Media Player — Zapraszamy!’.

Należy tutaj zaznaczyć opcję ‘Ustawienia niestandardowe’, ponieważ ustawienia zalecane nie są optymalne, a w pewnych przypadkach mogą być nawet szkodliwe.

W drugim oknie sugeruję pozostawić zaznaczenie pola ‘Wyświetl informacje o multimediach z Internetu’ oraz bezwzględnie odznaczyć opcję ‘Aktualizuj pliki muzyczne, pobierając z Internetu informacje o multimediach’. Jeżeli pozostanie włączona, nasze poprawne tagi i nazwy plików MP3 i innych mogą zostać zastąpione przez informacje nieprawidłowe lub informacjami, że wykonawca jest nieznany lub tytuł jest nieznany, co sprawi, że nasza starannie układana baza plików muzycznych stanie się zbiorem plików dźwiękowych o niezrozumiałej strukturze grupowania ich w folderach.

Jeżeli posiadamy jakąś chronioną DRM zawartość audio lub video na komputerze, to warto zaznaczyć pole wyboru ‘Pobierz prawa użytkowania automatycznie, gdy odtwarzam lub synchronizuję plik’.

W tym oknie pozostałych ustawień zmieniać nie trzeba, chyba, że chcemy wyłączyć przechowywanie historii ostatnio odtwarzanych w bibliotece programu Windows Media Player. Jeśli tak, to należy odznaczyć cztery pola wyboru: muzyka, video, listy odtwarzania oraz obrazy.

W trzecim oknie kreatora trzeba wybrać, w jaki sposób chcemy korzystać z programu Windows Media Player. Jeżeli ma to być jedyny odtwarzacz plików multimedialnych, trzeba zaznaczyć opcję ‘Ustaw program Windows Media Player jako domyślny odtwarzacz plików muzycznych i wideo’. Jeżeli chcemy używać kilku programów, trzeba wybrać pozycję ’Wybierz typy plików, które będzie odtwarzał program Windows Media Player’.

Po wciśnięciu przycisku ‘Zakończ’, w zależności od ustawionych opcji, pojawi się główne okno programu Windows Media Player i/lub odpowiednie okno konfiguracyjne do określenia typów plików, dla jakich program Windows Media Player ma być domyślnym programem.

Główne okno programu Windows Media Player, jego biblioteka i widok ze skórką odtwarzacza

Po otwarciu głównego okna w Windows Media Player w wersji 11 i 12 kursor zostaje umieszczony w bibliotece, na drzewie kategorii (muzyka, video itd.) Przesuwając klawiszem Tab po oknie, można odnaleźć m.in. listę utworów w bieżącym wybranym widoku na drzewie, a wciśnięcie Enter spowoduje odtworzenie pliku i wszystkich następnych z listy, czyli stworzy się lista odtwarzania, którą program będzie po kolei odtwarzał, jeśli tego nie zatrzymamy. W tym oknie programu można znaleźć również przyciski dotyczące organizacji widoków w bibliotece, wyszukiwania muzyki, a także suwaki regulacji głośności oraz przewijania utworu/filmu, można tutaj przejść do widoku ‘Teraz odtwarzane’ oraz wyświetlić opcje synchronizacji, a także nagrywania i zgrywania płyt audio.

Aby powrócić do tego widoku trzeba wcisnąć ‘Ctrl+1’. Pod skrótem ‘Ctrl+2’ można znaleźć widok programu, który jest określony przez daną skórkę wyglądu, od niej zależą też częściowo dostępne tam opcje. Skrót ‘Ctrl+3’ to widok ‘Teraz odtwarzane’, czyli prosty widok, w którym znajdziemy niewiele kontrolek, a te które się pojawią służą tylko do nawigacji po obecnie odtwarzanej liście utworów oraz po samych utworach.

W menu ‘Widok’ programu Windows Media Player dostępne są opcje i wiele przydatnych ustawień dodatkowych jak korektor graficzny czy inne ulepszenia dźwięku.

Domyślne dostarczane z programem Windows Media Player skórki są obsługiwane przez screenreadery.

Skróty klawiszowe programu Windows Media Player

Sam interfejs jest dla użytkowników niewidomych bardzo nieintuicyjny. Na szczęście do większości opcji, które można znaleźć we wszystkich trzech widokach programu, dostępne są skróty klawiszowe takie jak np. następny element listy odtwarzania (Ctrl+f), poprzedni (Ctrl+b), odtwarzaj (Ctrl+p) czy zatrzymaj (Ctrl+s) oraz inne już ciekawsze opcje jak ‘Włącz odtwarzanie losowe’ (Ctrl+h). Nie ma sensu wymieniać tutaj wszystkich skrótów programu, bo jest ich wiele. Wszystkie znajdziecie w menu ‘Pomoc’ programu Windows Media Player, po wciśnięciu skrótu ‘Alt+c’.

Ważne i ciekawe ustawienia programu Windows Media Player

Po wstępnym obejrzeniu okna programu, trzeba go ustawić tak, aby zachowywał się zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Aby otworzyć ‘Opcje’, należy wcisnąć ‘Alt+n’, i z menu ‘Narzędzia’ wybrać odpowiednie polecenie.

Pierwsza zakładka to karta ‘Odtwarzacz’. Tutaj trzeba odznaczyć pole wyboru ‘Dodaj lokalne pliki multimedialne do biblioteki podczas ich odtwarzania’. Taką automatyzację należy wyłączyć, ponieważ w krótkim czasie nasza biblioteka programu zapełniłaby się wpisami plików, które odtwarzaliśmy tylko raz, a nie są plikami stricte muzycznymi, zostały przeniesione/usunięte lub po prostu nie chcemy, aby trafiły do biblioteki.

Jeżeli używacie Windows 7 lub nowszego, to może zainteresuje was opcja ‘Zapisuj ostatnio używane na liście szybkiego dostępu zamiast wśród często używanych’. Sprawi to, że gdy program Windows Media Player będzie przypięty do paska zadań, otwierając jego listę szybkiego dostępu odnajdziemy bez problemu ostatnio odtwarzane utwory.

Druga zakładka opcji to ‘Zgraj muzykę’. Można tutaj ustawić lokalizację zgrywanych utworów z płyt audio CD, dostosować konwencję nazewnictwa plików oraz wybrać format i jakość zgrywanych plików. Można też ustawić zachowanie programu takie jak np. automatyczne zgrywanie płyty audio po jej wykryciu czy wysunięcie dysku CD po jego zgraniu.

Kolejna karta ustawień to zakładka ‘Urządzenia’. Tutaj proponuję odznaczenie tylko jednego pola wyboru ‘Podczas usuwania list odtwarzania z urządzeń, usuń także ich zawartość’.

Wyeliminuje to możliwość przypadkowego usunięcia plików z urządzenia, które synchronizujecie z programem Windows Media Player.

Dodatkowo, jeżeli posiadacie w swoim komputerze więcej niż jedną kartę dźwiękową, możecie na liście dostępnych urządzeń wybrać głośniki, wcisnąć przycisk ‘Właściwości’ i w oknie, które się otworzy, na liście urządzeń audio zmienić wyjście audio, na którym program Windows Media Player ma odtwarzać. Nie zmieni to domyślnej karty dźwiękowej dla pozostałych dźwięków systemu Windows.

Kolejna zakładka to ‘Nagrywanie’. Możemy na niej określić m.in. prędkość nagrywania na płytę, sposób ułożenia plików na dysku, format listy plików, którą WMP zawsze dodaje do nagrywanych przez siebie dysków z danymi. Sugeruję wyłączyć opcję ‘Zastosuj ustawianie poziomu głośności dla ścieżek’, aby uniknąć zbędnej i często nieprzewidywalnej ingerencji w pliki audio, które nagrywamy na dysk audio CD.

Zmian należy dokonać także w zakładce ‘Biblioteka’. Trzeba odznaczyć pole wyboru ‘Usuń pliki z komputera po usunięciu ich z biblioteki’, aby uniknąć sytuacji, gdy stracimy jakieś pliki poprzez wyczyszczenie ich w WMP.

Kolejne ustawienia warte uwagi to zakładka ‘DVD’. Program Windows Media Player całkiem dobrze odtwarza filmy DVD zarówno z płyt fizycznych, jak i obrazów ISO montowanych w napędach wirtualnych. Dla niewidomych wybieranie elementów z menu DVD może być kłopotliwe, nawet przy użyciu funkcji OCR NVDA czy JAWS-a, warto więc przestawić preferowany język menu DVD, napisów oraz audio na polski. Wszystko to można znaleźć po wciśnięciu przycisku ‘Domyślne…’ w grupie ‘Ustawienia językowe – DVD’.

To już wszystkie ustawienia, na które warto zwrócić uwagę w tej aplikacji.

Podsumowanie: Windows Media Player

Program nie jest idealny, ale też nie wypada najgorzej wśród odtwarzaczy multimedialnych. Przytoczone przeze mnie opcje są umieszczone dokładnie tam, gdzie opisuję, tylko w systemie Windows 7. W starszych i nowszych okienkach mogą mieć inne położenie czy układ.

Winamp Media Player, czyli darmowy zewnętrzny odtwarzacz audio/video

Program Winamp to nie tylko odtwarzacz plików. Podobnie jak Windows Media Player umożliwia zgrywanie/nagrywanie płyt CD, ale dodatkowo konwertuje pliki z jednego formatu na drugi, np. z WAV do FLAC.

Obecnie Winamp istnieje w dwóch wersjach: Standard i Pro. Wersja Standard jest darmowa, ale nie pozwala zgrywać płyt audio CD do MP3 oraz zgrywać/nagrywać płyt z dużą prędkością zapisu/odczytu.

Program Winamp można pobrać z następującej strony:

http://www.Winamp.com/media-player/pl

Po pobraniu pliku należy go uruchomić i postępować zgodnie ze wskazówkami kreatora instalacji.

Opiszę instalację programu pod kątem elementów, które trzeba wyłączyć w czasie instalacji, aby pracowało się z tym programem przy użyciu screenreaderów możliwie sprawniej. Programy odczytu ekranu oczywiście posiadają wsparcie dla programu Winamp, ale pewne funkcje Winampa, gdyby zostały zainstalowane, mogłyby znacznie utrudnić, jeśli nie uniemożliwić, pracę ze screenreaderem.

Instalacja

Pierwsze okno po uruchomieniu instalatora to wybór języka, oczywiście pozostawiamy polski. Drugie prezentuje komunikat powitalny. Trzecie okno to umowa licencyjna, którą należy zaakceptować, aby zainstalować program.

Zawartość kolejnego okna umożliwia wybór folderu docelowego dla programu Winamp, jeżeli nie ma naprawdę ważnego powodu do jego zmiany, proponuję pozostawienie lokalizacji domyślnej.

W następnym kroku wybieramy komponenty do zainstalowania oraz typ instalacji. Najlepiej jest wybrać instalację użytkownika i przejść tabulatorem do drzewa komponentów, by samodzielnie określić, jakie elementy programu mają zostać zainstalowane.

Pierwszy komponent, jaki chcemy odznaczyć, a nie jest on niezbędny, to według mnie Winamp Agent. Ma on ciekawe opcje i możliwości, ale nie można jednoznacznie powiedzieć, że jest potrzebny. Po zainstalowaniu Winampa utrzymuje on ikonę w zasobniku systemowym oraz monitoruje i utrzymuje powiązania różnych typów plików z programem Winamp.

Dalej należy rozwinąć grupę komponentów ‘Aparat multimedialny’ i odszukać opcję ‘Baza CDDB do rozpoznawania płyt CD’. Ten komponent również nie jest niezbędny, ale jeżeli Winamp ma zgrywać płyty audio, to warto rozwarzyć jego instalację. Jeżeli ta funkcja nie będzie przez nas używana, odznaczamy tę pozycję.

Kolejna grupa komponentów to ‘Biblioteka mediów Winampa’. Jeżeli trzymamy muzykę w folderach i nie mamy planów tworzenia biblioteki wewnątrz programu, jak jest to wdrożone w programie Windows Media Player, nie trzeba jej instalować. Ja jednak sugeruję wybranie tej opcji, z wyłączeniem następujących elementów: ‘Historia’ oraz ‘Teraz odtwarzane’. Funkcje wydają się przydatne, ale w rzeczywistości nie są wygodne dla użytkowników posługujących się głównie klawiaturą, a dodatkowo delikatnie spowalniają działanie programu.

Kolejne nieprzydatne komponenty to: ‘Media online’, ‘Katalog podcastów’, ‘Dodatki Winampa’ oraz ‘Generator list odtwarzania’.

Grupę ‘Obsługa przenośnych odtwarzaczy mediów’ należy odznaczyć całą, nie rozwijając jej, a następnie rozwinąć i odznaczyć pierwszy element drzewa, nazywający się tak, jak cała grupa. Dlaczego nie polecam wtyczek do obsługi przenośnych urządzeń w Winampie? Są dwa powody. Po pierwsze niejednokrotnie użytkownik nie ma możliwości dostępu z klawiatury do komunikatu wyświetlanego po podłączeniu, np. przenośnego urządzenia USB, a w konsekwencji nie może wykonać jakiejkolwiek akcji w programie. Po drugie komponenty te pozostawiają elementy plików konfiguracyjnych na pamięciach urządzeń przenośnych, co może powodować konflikt z plikami wymaganymi do pracy przez to urządzenie lub po prostu zaśmiecać jego pamięć. To już wszystko w grupie ‘Biblioteka Winampa’.

Następnie trzeba rozwinąć grupę ‘Rozszerzenia interfejsu użytkownika’ i odnaleźć oraz odznaczyć komponent ‘Obsługa skórek nowoczesnych’. Jest to niezbędny krok do efektywnej pracy z tym programem przy użyciu takich programów jak NVDA, Window-Eyes czy JAWS. Skórki nowoczesne Winampa są albo bardzo słabo, albo wcale nieobsługiwane przez screenreadery.

W kolejnym kroku należy odznaczyć całą grupę ‘Wizualizacje’, której wtyczki zajmowałyby tylko niepotrzebnie pamięć operacyjną.

Na ostatnim etapie trzeba rozwinąć też ostatnią grupę ‘Detektor Winampa’ i odznaczyć rozszerzenia dostępne dla wszystkich aktualnie zainstalowanych przeglądarek.

To już wszystkie komponenty, na które trzeba zwrócić uwagę w czasie instalacji, przechodzimy do kolejnego kroku.

W szóstym oknie należy określić, gdzie program Winamp utworzy swoje skróty (Menu Start, Pulpit, czy pasek narzędzi ‘Szybkie uruchamianie’).

W siódmym oknie, jeżeli się pojawi, należy użyć kursora JAWS i myszki Window-Eyes, aby poodznaczać opcję instalacji paska narzędzi Winamp Toolbar dla przeglądarek internetowych. Użytkownicy NVDA niestety nie mają takiej możliwości, ale później pasek narzędzi Winamp Toolbar można bez problemu odinstalować.

Po zainstalowaniu aplikacji można pozostawić pole wyboru ‘Uruchom program Winamp po zamknięciu instalatora’ zaznaczone i przejść po wciśnięciu przycisku ’Zakończ’ do kreatora pierwszego uruchomienia Winampa.

W pierwszym oknie kreatora należy wybrać skórkę używaną w programie. Trzeba wybrać opcję skórka klasyczna i przejść dalej. W drugim oknie wybieramy, z jakimi typami plików ma być skojarzony program Winamp, czy Winamp agent ma być włączony (jeśli zainstalowany), czy program Winamp ma dodać swoje opcje do menu kontekstowego obsługiwanych typów plików i folderów oraz czy ma odtwarzać automatycznie płyty audio CD. W trzecim oknie radzę odznaczyć pole wyboru ‘Tak, zezwalaj na anonimową statystykę używania (zalecane)’. Według mnie wcale nie jest to zalecane i zasadniczo niepotrzebne.

Po wciśnięciu przycisku ‘Zakończ’ uruchomi się program Winamp i odtworzony zostanie demonstracyjny plik MP3 dostarczony z programem.

Jeżeli to pierwsza instalacja Winampa na danym komputerze, to przy pierwszym uruchomieniu wyświetli się okno proponujące dodanie mediów do biblioteki. Trzeba zaznaczyć opcję ‘Nie pokazuj tego więcej’ i wcisnąć przycisk ‘Zamknij’.

Interfejs i skróty klawiszowe programu Winamp

Tuż po uruchomieniu programu kursor jest umieszczany w oknie biblioteki mediów, jeżeli oczywiście została zainstalowana. Biblioteka wyświetli propozycję dodania multimediów. Trzeba zaznaczyć pole wyboru ‘Nie pokazuj mi tego więcej’ i wcisnąć przycisk ‘Zamknij’.

Aby przemieszczać się między oknami, należy wciskać ‘Ctrl+Tab’. Domyślnie otwarte przy pierwszym uruchomieniu okna to: okno biblioteki mediów (Alt+l), okno korektora graficznego (Alt+g), okno edytora listy odtwarzania Winampa (Alt+e), okno video (Alt+v) oraz okno główne odtwarzacza (Alt+w).

Uwaga, nie można ukryć okna głównego Winampa, jeżeli tylko ono jest aktywne, podobnie jest z edytorem listy odtwarzania, biblioteką mediów, oknem Winamp video i korektorem graficznym. Zawsze jedno z tych okien będzie otwarte.

Ważna uwaga dotycząca skrótów klawiszowych. Niektóre skróty nie będą działały w poszczególnych oknach, a inne kombinacje klawiszy będą miały różną funkcję w różnych miejscach Winampa. Przykład: play (x), stop (v), następny (b), poprzedni (z) nie będą działały tylko w bibliotece mediów, w pozostałych oknach będą działały zawsze. Strzałki w lewo/prawo w bibliotece mediów zwiną/rozwiną drzewo, w korektorze graficznym będą przesuwały balans między prawym i lewym kanałem, a w oknie głównym i edytorze listy odtwarzania przewiną utwór/film o 5 sekund do przodu/wstecz.

Po uruchomieniu programu proponuję zamknąć bibliotekę mediów i korektor graficzny. Skrótów klawiszowych nie trzeba pamiętać, aby przełączać te okna, wystarczy znać tylko jeden skrót – ‘Alt+f’, który otwiera menu główne programu Winamp i działa w każdym oknie aplikacji. Opcje pokazywania/ukrywania okien znajdują się w menu głównym. Do codziennego słuchania proponuję pozostawić otwarte tylko dwa okna: edytor listy odtwarzania oraz okno główne programu Winamp. Jeżeli ktoś korzysta z biblioteki mediów, po załadowaniu odpowiednich elementów do odtwarzania też wygodniej jest ją zamknąć.

Preferencje programu Winamp

Opisanie tutaj wszystkich ustawień programu Winamp, których jest znacznie więcej niż w programie Windows Media Player, oczywiście nie ma racji bytu. Zaproponuję jedynie kilka podstawowych ustawień, niezbędnych do rozpoczęcia pracy. Początkujący użytkownicy będą musieli dostosować sobie resztę opcji, zgodnie z własnymi wypracowanymi preferencjami, a bardziej doświadczeni, oprócz tych ogólnych, które zaproponuję, pozostawią inne własne ustawienia.

Aby otworzyć preferencje Winampa, trzeba wcisnąć ‘Ctrl+p’.

Ustawienia w tym oknie dialogowym są pogrupowane w następujący sposób. Najpierw na drzewie należy wybrać konkretną grupę, np. ‘typy plików’ i pozostawić zwiniętą tę gałąź drzewa. Następnie trzeba przejść do listy typów plików i zaznaczać je spacją lub użyć jednego z przycisków zaznaczających poszczególne grupy typów plików na przykład: ‘Tylko pliki audio’, jeżeli chcemy powiązać Winampa z obsługiwanymi typami plików audio, lub ‘Tylko pliki video’, analogicznie można zaznaczyć wszystkie pliki lub żadnych nie zaznaczać.

Teraz należy wrócić do drzewa i rozwinąć grupę typy plików, a następnie wybrać element ‘opcje powłoki’, który stanowi podgrupę ustawień nadrzędnych. Tutaj można zdecydować, jakie polecenia dotyczące plików powiązanych z Winampem będą wyświetlały się w menu kontekstowym tych plików w Eksploratorze windows.

Kolejna opcja, którą warto zaznaczyć, to: ‘Zezwalaj na dźwięk 24-bitowy’ w grupie ustawień ‘Odtwarzanie’. Właściwie wszystkie nowe karty dźwiękowe w nowych komputerach obsługują 24-bitowy dźwięk i nie powinno być z tym żadnych problemów, a to zawsze lepsze brzmienie niż standardowe 16-bitowe.

Następne ciekawe ustawienie to ‘Przewijaj listę odtwarzania klawiszami page up/down o …’. Domyślna wartość to 1, ale o 1 można przewijać standardowo strzałkami w dół, proponuję więc zwiększenie jej do preferowanej, wyższej wartości.

Jest jeszcze jedno ważne ustawienie początkowe, które trzeba zmienić. W kilku najnowszych wydaniach programu Winamp, gdy na playliście wśród innych typów plików znajdują się również pliki midi, program zmienia w systemach Windows Vista/7 głośność dla nich i nie przywraca wartości, jaka była przed odtwarzaniem danego pliku. Aby to wyeliminować, trzeba rozwinąć grupę ustawień ‘Wtyczki’, wybrać podgrupę ‘Wejściowe’, klawiszem Tab przejść do listy wejściowych wtyczek Winampa i odnaleźć wtyczkę ‘Nullsoft: Odtwarzacz MIDI v3.52 in_midi.dll’. Teraz trzeba aktywować przycisk ‘Konfiguruj’, w oknie konfiguracji wtyczki do odtwarzania midi na zakładce ‘Urządzenie’ należy przejść do listy rozwijanej regulacja głośności i przestawić opcję z ‘Wykryj automatycznie’ na ‘Brak’. Po dokonaniu tej operacji konieczne jest wciśnięcie ‘Zastosuj’.

Jak w Winampie zmienić kartę dźwiękową, przez którą program odtwarza pliki? W grupie ‘Wtyczki – Wyjściowe’ trzeba wybrać na liście wtyczkę ‘Nullsoft: Wyjście DirectSound v2.62 (d) out_ds.dll’ i wcisnąć przycisk ‘Konfiguruj’, a następnie w oknie konfiguracji wtyczki ,na zakładce klawiszem Tab odnaleźć przycisk ‘Odśwież’ i posłużyć się strzałką w górę. Kursor przejdzie do listy rozwijanej z dostępnymi w systemie urządzeniami wyjściowymi. Po wybraniu odpowiedniej karty dźwiękowej trzeba wcisnąć przycisk ‘Zastosuj’ i potwierdzić przyciskiem ‘Ok’.

Program jest gotowy do pracy z moim zdaniem optymalnymi ustawieniami.

Podsumowanie

Opisane tutaj programy, chociaż mają spełniać podobną funkcję, różnią się od siebie dość znacznie. Obydwa odtwarzają pliki multimedialne, chociaż Winamp potrafi obsługiwać ich znacznie więcej. Obydwa mogą być rozszerzane dzięki wtyczkom, ale Winamp na większą skalę. Obydwa potrafią zgrywać i nagrywać płyty, chociaż tu akurat istnieją lepsze aplikacje, tutaj to tylko dodatkowa funkcja. Wreszcie Windows Media Player odtwarza filmy DVD, Winamp nie. Winamp potrafi konwertować pliki muzyczne, Windows Media Player nie. Przewagą programu Microsoftu jest to, że nie wymaga instalacji. Chociaż Winamp w tym porównaniu wypada znacznie lepiej, warto znać obie te aplikacje, ponieważ każda może się do czegoś przydać. Życzę państwu owocnego odkrywania możliwości tych programów.

 

 

Napisz odpowiedź